Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: Amalia Rodrigues Songtekst: Fado Português

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Amalia Rodrigues - Fado Português ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Fado Português? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Amalia Rodrigues! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter A van Amalia Rodrigues en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals Fado Português .

Origineel

O fado nasceu um dia
quando o vento mal bulia
e o céu o mar prolungava,
na armadura dum veleiro,
no peito dum marinheiro,
que estando triste, cantava:
Aí, que lindeza tamanha,
meu chão, meu monte, meu vale
de folhas, flores, fruto de oiro,
vê se vêz terras de Espanha,
areias de Portugal,
olhar céguinho de choro.

Na bouca dum marinheiro
do frágil barco veleiro
morrendo a canção magoada,
diz o pungir dos desejos
do lábio a queimar de beijos,
que beija o àr e mais nada.
Mãe, adeus, adeus Maria,
guarda bem no teu sentido
que aquí te faço uma jura,
que eu te levo à sacristia,
ou foi deus que foi servido
dar-me no mar sepultura.

Ora eis que embora outro dia
quando o vento mal bulia
e o céu o mar prolungava,
à proa de outro veleiro
velava outro marinheiro
que estando triste cantava:
Aí, que lindeza tamanha,
meu chão, meu monte, meu vale
de folhas, flores, frotos de oiro,
vê se vêz terra de Espanha,
areias de Portugal,
olhar ceguinho de choro.

 

Vertaling

De fado is ontstaan op een dag
Dat het nauwelijks waaide
En de hemel het verlengde van de zee was,
En wel in het hart van een zeeman
Op de brug van een zeilschip,
Die zong, in een droevige bui:
Ach, wat een onmetelijke schoonheid,
Mijn geboortegrond, mijn berg, mijn dal
Vol gebladerte, bloemen en gouden vruchten,
Kijk of je het Spaanse land al kunt zien,
Of de stranden van Portugal,
Met ogen verblind door tranen.

Op deze breekbare zeilboot
Sterft het smartelijke gezang weg
In de mond van de zeeman.
Hij zingt de kwelling van het verlangen
Van zijn lippen uit, die branden van hunkering naar kussen,
Maar die slechts door de lucht worden gekust en verder niet.
Moeder, vaarwel, vaarwel, Maria,
Wil je goed in je gedachten houden
Dat ik je hier plechtig beloof
Dat ik je naar het altaar zal brengen,
Tenzij het God behaagt
Mij de zee tot graf te geven.

Welnu, zo was er ook op een andere dag
Toen het nauwelijks waaide,
En de hemel het verlengde was van de zee,
Op de boeg van een ander zeilschip
Een andere zeeman die het roer hield
En die zong, in een droevige bui:
Ach, wat een onmetelijke schoonheid,
Mijn geboortegrond, mijn berg, mijn dal
Vol gebladerte, bloemen en gouden vruchten,
Kijk of je het Spaanse land al kunt zien,
Of de stranden van Portugal,
Met ogen verblind door tranen.