Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: angizia Songtekst: der vorhang fa llt

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: angizia - der vorhang fa llt ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van der vorhang fa llt? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van angizia! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter a van angizia en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals der vorhang fa llt .

Origineel

Vierundzwanzigstes Kapitel Der Werkelmann wei: Er wird dem Tod ein Schnippchen schlagen. Er wird ihm vorfhren, wie jovial ein Toter dem Hinschied frnen und wie tot ein Toter sein kann. "Es ist mein Sumpf", klnt der humpelnde Werkelmann aus seinem losen Kpfchen. "Mein Sumpf ist kalt und welk", zischt er vor sich hin, stets bedacht, das Kpfchen am rechten Ort zu haben, seine Marionette August unter den rechten Arm geklemmt, und mit letzten Schritten zu Kezmans Pfuhl zu waten. Mde und lebensfaul durchforstet das Gerippe die Sarg hohe Schneedecke und wandelt in augenscheinlicher Dekadenz ber Stock und Stein zum Ufer der halb vereisten Luch hinab, die links und rechts des Holzsteges nicht zufrieren wollte und ein letztes Pltzchen fr die holde Statur des Werkelmannes bereit hielt. "Palaber - Araber - der Tod war zu gemein, der Werkelmann, der Werkelmann fllt in den Sumpf hinein!", trllert das knochige Gestell in den hallenden Friedhof. Er bckt sich vor, schmettert ein letztes Kinderlied und ertrnkt seinen Leib im schlammigen Pfuhl dieses fahlen Totenackers. Der Vorhang fllt. Der Werkelmann ist (ein letztes Mal) tot. Klavier. Violine. DER WERKELMANN Es schreit ganz irr, der Tod aus mir! Er lacht und spielt und tanzt mit mir! Mein Sumpf ist kalt! Mein Sumpf ist welk! Violine. DER TEUFEL Der Tote ist tot. Der Tote ist tot! Der Vorhang fllt! DER WERKELMANN Wir wollen, wir mssen in den Tmpel hinein. der Tod in der Luch wird mein letzter wohl sein. Wir stellen dem Teufel, dem Kezman, ein Bein, ihr Puppen, ihr folgt mir, ja hpft hinterdrein. Palaber - Araber - der Tod war zu gemein, der Werkelmann, der Werkelmann fllt in den Sumpf hinein! Eia popeia - ist das eine Not! Der Spielmann ersauft und der Tod bleibt im Boot. Wir wollen, wir mssen in den Tmpel hinein. der Tod in der Luch wird mein letzter wohl sein. Wir stellen dem Teufel, dem Kezman, ein Bein, ihr Puppen, ihr folgt mir, ja hpft hinterdrein. Palaber - Araber - der Tod war zu gemein, der Werkelmann, der Werkelmann fllt in den Sumpf hinein! ... Das Grab ist leer - es ist nicht mehr. Nur ich blieb vage liegen. Alles um mich riecht so sehr, nach einem Totenbett. Der Teufel mag die Toten gern, so lange sie nicht fliegen. Er holt sie aus den Kisten dann, und neckt sie unentwegt. Mein Sarg ist klamm, der Schimmel trieft, ich will hier nicht mehr liegen. Ein Wrmchen nascht an meinem Fleisch, und wird allmhlich fett. Das Grab ist leer - es ist nicht mehr. Kein Knochen lsst sich biegen. Die Erde riecht nach faulem Meer, nebst diesem Leichenbett.

 

Vertaling

Vierentwintigste hoofdstuk De werkman weet dat hij de dood zal bedriegen. Hij zal hem laten zien hoe joviaal een dode de dood tegemoet kan treden en hoe dood een dode kan zijn. "Het is mijn moeras," schreeuwt de manke werkman uit zijn losse kopje. "Het is mijn moeras koud en verdord," sist hij tegen zichzelf, er steeds op bedacht het potje op de juiste plaats te hebben, zijn marionet August onder zijn rechterarm verstopt, en met laatste stappen naar Kezman's poel wadend. Vermoeid en lui van het leven, schuurde het skelet de kisthoge sneeuwdeken af en liep in schijnbare decadentie over heuvel en dal naar de oever van de halfbevroren Luch, die links en rechts van de houten loopbrug weigerde dicht te vriezen en nog een laatste plekje vrijhield voor de schone gestalte van de werkman. "Palaber - Arab - de dood was te gemeen, de werkman, de werkman valt in het moeras!" trilt het benige geraamte op het galmende kerkhof. Hij buigt voorover, zingt een laatste kinderrijmpje, en verdrinkt zijn lichaam in de modderpoel van dit bleke kerkhof. Het gordijn valt. De Werkelmann is dood (voor de laatste keer). Piano. Viool. DE WERKMAN Hij schreeuwt als een gek, de dood uit me! Hij lacht en speelt en danst met me! Mijn moeras is koud! Mijn moeras is verdord! Viool. DE DOOD De dode man is dood. De dode man is dood! Het gordijn valt! DE WERKMAN We willen, we moeten de vijver in. Dood in de vijver zal waarschijnlijk mijn laatste zijn. We zullen de duivel laten struikelen, de Kezman, jullie marionetten, volg mij, ja, volg mij. Palaber - Arab - dood was te gemeen, de werkman, de werkman valt in het moeras! Eia popeia - wat een ellende! De gokkende man verdrinkt en de Dood blijft in de boot. We willen, we moeten de vijver in. Dood in het moeras zal waarschijnlijk mijn laatste zijn. We zullen de duivel laten struikelen, de Kezman, Jullie poppen, volg mij. Volg mij. Palaber - Arab - dood was te gemeen, de werkman, de werkman valt in het moeras! ... Het graf is leeg - het is niet meer. Alleen ik bleef vaag liggen. Alles om me heen ruikt als een sterfbed. De duivel houdt van de doden, zolang ze maar niet vliegen. Hij haalt ze dan uit de dozen, en plaagt ze onophoudelijk. Mijn kist is klam, de schimmel druipt, Ik wil hier niet meer liggen. Een kleine worm knabbelt aan mijn vlees.., en wordt geleidelijk vet. Het graf is leeg - het is niet meer. Geen bot kan worden gebogen. De aarde ruikt naar rotte zee, naast dit lijkenbed.