Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: BigFlo & Oli Songtekst: Rentrez Chez Vous

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: B ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Rentrez Chez Vous? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van BigFlo & Oli! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter B van BigFlo & Oli en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals Rentrez Chez Vous .

Origineel

Ça y est, ils ont fait sauter la tour Eiffel Ça y est, ils ont fait sauter la tour Eiffel On pensait pas qu'ils oseraient mais le mal est fait Comment on a pu en arriver là ? Difficile à croire La nuit a été calme, ils ont bombarbé que trois fois Je suis monté à Paris retrouver ma copine La guerre nous a pris par le col, nous a sorti de la routine Remplacé les fleurs par les pleurs, les murmures par les cris Son immeuble a été touché, j'l'ai pas trouvé sous les débris Je vais rentrer bredouille, rejoindre ma famille dans le premier train Le départ est prévu pour demain matin Les hommes sont capables de merveilles et des pires folies ça fait 4 jours que j'ai pas d'nouvelles d'Oli Putain c'est la guerre ! On a cassé nos tours d'ivoire Moi qui l'ait connu qu'au travers des livres d'histoires J'veille sur la famille, c'est vrai, nos parents s'font vieux On entasse des bus, on bloque les routes, on s'protège comme on peut Et la foule suit ces fous sans camisole Parait qu'ils éxecutent des gens place du capitole Quatre billets pour un ferry Une chance de s'évader Une nouvelle vie de l'autre côté de la Méditerranée Les balles nous narguent, on a peur d'être au mauvais endroit Mon frère m'a dit "Si j'reviens pas, partez sans moi" Difficile d'être au courant, ils ont coupé le réseau ça fait bientôt quatre jours que j'ai pas d'nouvelles de Flo Bien sûre les bruits des wagons bondés me rendent insomniaques Certains ont mis toute leur maison au fond d'un petit sac Le train s'arrête et redémarre, me donne des hauts le coeur On a fait en deux jours ce qu'on faisait en six heures J'dois rejoindre la famille au port de Marseille Mais j'ai pris du retard, j'crois bien qu'ils vont partir sans moi Quel cauchemard ! Pas grave, j'les rejoindrais en barque Pas de réseau, impossible de choper une barre J'vois une enfant au sol, lui demande si elle est seule Elle dit qu'elle a vu ses parents couchés sous des lynceuls Les hommes sont capables de merveille et des pires folies ça fait bientôt six jours que j'ai pas d'nouvelles d'Oli Direction Marseille ! Un tas d'tout dans la soute On fait semblant d'pas voir tous les corps qui longent la route Les villes ont changé, la vie et l'horreur aussi tôt Les métros sont des dortoirs, les cinémas des hôpitaux Sous le port, on s'bouscule, on s'entasse devant Devant nous le ferry apparaît, certains tueraient pour une place dedans À bord, je pleure l'état de ce monde On a attendu mon frère jusqu'à la dernière seconde On veut pas être là-bas, on veut juste être autre part Enfin respirer comme le lendemain d'un cauchemard Le bâteau démarre, je fixe son sillage sur l'eau ça fait bientôt sept jours que j'ai pas d'nouvelles de Flo Arrivé sur le port de Marseille avec la petite fille dans mes bras Presque un jour de retard, ils sont tous parti sans moi Mais j'ai les contacts d'un passeur, une plage et une heure Plus de trente, entassés, bien sûre, on ne voyage pas seul Il me dit "Choisis la fille ou ton sac pour jeter du leste" Puis je vide mes poches et lui donne tout ce qu'il me reste Et me voilà parti, acteur d'une drôle de fable À la conquête du paradis sur mon bâteau gonflable On navigue loin d'ici Et plus les vagues s'agrandissent, plus notre espoir rétrécit Et ça tangue, et ça tangue Certains tombent dans le ventre de la bête Nous voilà en pleine tempête En une seconde, la fille m'échappe et plonge J'entends ses cris emportés par la mer qui gronde La pluie, le sel et les larmes se mélangent Une femme s'agrippe à mes hanches et m'entraîne dans la danse Le bateau se retourne, on se colle et on coule Nos appels à l'aise sont perdu dans la houle Dire qu'il n'y a pas longtemps j'étais avec mes amis On allait de bar en bar pendant toute la nuit Mes poumons se remplissent d'eau et mes yeux se ferment Mon âme éteint sa lanterne Les hommes sont capables de merveille et des pires folies Je n'aurais plus jamais de nouvelles d'Oli Le bateau accoste Première vision : des barbelés ça, mon frère ne m'en avait pas parlé Encore des armes et des pare-balles On nous fait signer des papiers dans une langue qu'on ne parle pas On nous fouille, nous désinfecte comme des animaux On nous sépare de mon père, pas le temps de lui dire un dernier mot Dans des camps provisoires, des couvertures, un matelas Un niçois me raconte qu'il est là depuis des mois Toulouse me manque déjà Ma mère s'endort dans mes bras Elle me répète tout bas que Flo nous rejoindra La chaleur étouffe, on a vidé toutes les bouteilles Dans le journal, j'apprends qu'ils ont fait sauter la Tour Eiffel Le lendemain on nous entasse dans des bus Les autres sur les uns, qui peut le moins peut le plus Des centaines de fous accompagnent notre départ Des poings brandis en l'air, des cris, des sales regards Je croise celui d'un type qui scande avec ferveur C'est la première fois du périple que j'ai vraiment peur Je ne vois que lui au milieu de la foule Sur sa pancarte il est écrit "Rentrez chez vous"

 

Vertaling

Dat is alles, ze hebben de Eiffeltoren opgeblazen Dat is alles, ze hebben de Eiffeltoren opgeblazen We dachten niet dat ze het zouden durven, maar de schade is aangericht Hoe kunnen we hier komen? Moeilijk te geloven De nacht is rustig geweest, dat hebben ze drie keer bombarbe Ik ging naar Parijs om mijn vriendin te vinden De oorlog heeft ons langs de pas gehaald en ons uit de routine gehaald Vervangen de bloemen door de tranen, het gefluister door de kreten Zijn gebouw werd geraakt, ik vond hem niet onder het puin Ik ga terug met lege handen, ga met mijn gezin mee in de eerste trein Het vertrek is gepland voor morgenochtend Mannen zijn in staat tot wonderen en de ergste dwaasheden het is 4 dagen geleden dat ik van Oli heb gehoord Verdomme het is oorlog! We hebben onze ivoren torens gebroken Ik die hem alleen kende door verhalenboeken Ik word wakker in de familie, het is waar, onze ouders zijn oud We stapelen bussen op, we blokkeren wegen, we beschermen onszelf als we kunnen En het publiek volgt deze gek zonder hemd Lijkt dat ze mensen plaats van de hoofdstad executeren Vier kaartjes voor een veerboot Een kans om te ontsnappen Een nieuw leven aan de andere kant van de Middellandse Zee Kogels beschimpen ons, we zijn bang om op de verkeerde plaats te zijn Mijn broer vertelde me: "Als ik niet terugkom, vertrek dan zonder mij" Moeilijk om te weten, ze hebben het netwerk verbroken het is bijna vier dagen geleden dat ik nieuws van Flo had Natuurlijk maakt het geluid van overvolle auto's me slapeloos Sommigen zetten hun hele huis op de bodem van een kleine tas De trein stopt en start opnieuw, geeft me het hart We hebben in twee dagen gedaan wat we in zes uur hebben gedaan Ik moet me bij de familie in de haven van Marseille voegen Maar ik ben laat, ik denk dat ze zonder mij vertrekken Wat een nachtmerrie! Geen probleem, ik ga met ze mee in een boot Geen netwerk, onmogelijk om een bar te pakken Ik zie een kind op de grond, vraagt of ze alleen is Ze zegt dat ze haar ouders onder lyncels zag liggen Mannen kunnen zich verwonderen en de ergste dwaasheden het is bijna zes dagen geleden dat ik van Oli heb gehoord Richting Marseille! Een stapel van alles in het ruim We doen alsof we niet alle lijken langs de weg zien Steden zijn veranderd, leven en horror zo vroeg Subways zijn slaapzalen, ziekenhuisbioscopen Onder de haven kruipen we samen, we stapelen ons voor op Voor ons verschijnt de veerboot, sommigen zouden moorden voor een plaats in Aan boord rouw ik om de toestand van deze wereld We hebben tot de laatste seconde op mijn broer gewacht We willen er niet zijn, we willen gewoon ergens anders zijn Eindelijk ademen zoals de dag na een nachtmerrie De boot start, ik fixeer zijn kielzog op het water Ik heb bijna zeven dagen niets van Flo gehoord Aangekomen in de haven van Marseille met het kleine meisje in mijn armen Bijna een dag te laat vertrokken ze allemaal zonder mij Maar ik heb contacten van een smokkelaar, een strand en een uur Meer dan dertig, volgepropt, reizen we natuurlijk niet alleen Hij zei tegen mij: "Kies het meisje of je tas om gewicht te gooien" Dan leeg ik mijn zakken en geef hem alles wat ik over heb En hier ben ik, acteur van een grappige fabel Het paradijs veroveren op mijn opblaasbare boot We varen ver van hier En naarmate de golven groter worden, neemt ook onze hoop af En dat is rocken, en het rockt Sommige vallen in de buik van het beest We zitten in een storm In een seconde ontsnapt het meisje aan me en duikt Ik hoor haar schreeuwen uit de brullende zee Regen, zout en tranen vermengen zich Een vrouw klampt zich vast aan mijn heupen en traint me in de dans De boot draait zich om, we blijven hangen en we zinken Onze comfortabele gesprekken gaan verloren in de deining Om te zeggen dat ik niet lang geleden bij mijn vrienden was We gingen de hele nacht van bar naar bar Mijn longen vullen zich met water en mijn ogen sluiten Mijn ziel steekt zijn lantaarn uit Mannen kunnen zich verwonderen en de ergste dwaasheden Ik zou nooit meer nieuws over Oli hebben De boot legde aan Eerste visie: prikkeldraad dat heeft mijn broer me niet verteld Meer wapens en kogelvrij We zijn gemaakt om papieren te ondertekenen in een taal die we niet spreken We worden gezocht, gedesinfecteerd als dieren We zijn gescheiden van mijn vader, geen tijd om hem een laatste woord te vertellen In tijdelijke kampen, dekens, een matras Een aardige vent vertelt me dat hij daar al maanden is Ik mis Toulouse al Mijn moeder valt in slaap in mijn armen Ze blijft me vertellen dat Flo met ons mee gaat De hitte verslikt, we hebben alle flessen geleegd In de krant leer ik dat ze de Eiffeltoren hebben opgeblazen De volgende dag worden we opgestapeld in bussen De anderen op elk, die het minst het meest kan Honderden dwazen begeleiden ons vertrek Vuisten zwaaien in de lucht, geschreeuw, vuile blikken Ik ontmoet iemand van wie hij scheldtijver Dit is de eerste keer van de reis waar ik echt bang voor ben Ik zie hem alleen midden in de menigte Op zijn bord staat: "Ga naar huis"