Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: calexico Songtekst: bloodflow

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: calexico - bloodflow ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van bloodflow? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van calexico! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter c van calexico en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals bloodflow .

Origineel

Her eyes are closed now That final breath is near She lets go of my hand And I fall into A sea of tears In search for the trail That we were both riding Lost sometime ago Now I'm stranded on the mountain's edge And there's only one way back Down and down I go Into the ground where the bad seeds are sown And take route and pull me further in Long and long and longer it takes Good luck's gone and there's no more breaks Just the ground beneath That shakes and gives way Swallowed up home There ain't much now I can pull No stuntman surprises Or Houdini-like disguises For death defying escape Avoid the tap on the shoulder From that one with a long black cape Just to see those eyes of her shine Is worth any sum or length of time That would fill that space where her love once flowed But the more I resist The further and further I drift Get swept out in the riptide Where a part of me wants To lie 'neath the ways of sorrow and tears Sink to the bottom and linger there the rest of my years Walk among the mild sea of bones Of my fathers, mothers, sisters, brothers Feel their blood flowing away Send the soul it's way

 

Vertaling

Haar ogen zijn nu gesloten Haar laatste ademteug is nabij. Ze laat mijn hand los En ik val in een zee van tranen Op zoek naar het spoor Dat we beiden bereden Lost sometime ago Nu ben ik gestrand op de rand van de berg En er is maar één weg terug Naar beneden en naar beneden ga ik In de grond waar de slechte zaden zijn gezaaid En route nemen en me verder naar binnen trekken Lang en lang en langer duurt het Het geluk is op en er zijn geen pauzes meer Alleen de grond eronder Die schudt en wijkt Opgeslokt door thuis Er is niet veel meer dat ik kan trekken Geen stuntman verrassingen Of Houdini-achtige vermommingen Om de dood te trotseren Vermijd het tikje op de schouder Van die ene met een lange zwarte cape Alleen al om die ogen van haar te zien schitteren Is elke som of tijdsduur waard Dat de ruimte zou vullen waar haar liefde ooit stroomde Maar hoe meer ik me verzet Hoe verder en verder ik afdrijf meegesleurd in de riptide Waar een deel van mij wil liggen onder de wegen van verdriet en tranen Naar de bodem zinken en daar de rest van mijn jaren blijven Wandelend tussen de milde zee van beenderen Van mijn vaders, moeders, zusters, broeders Voel hun bloed wegvloeien Stuur de ziel zijn weg