Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: Francoise Hardy Songtekst: La maison où j'ai grandi

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Francoise Hardy - La maison où j'ai grandi ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van La maison où j'ai grandi? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Francoise Hardy! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter F van Francoise Hardy en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals La maison où j'ai grandi .

Origineel

Quand je me tourne vers mes souvenirs
je revois la maison où j'ai grandi,
il me revient des tas de choses,
je vois des roses dans un jardin.
Là où vivaient des arbres, maintenant
la ville est là,
et la maison, les fleurs que j'aimais tant
n'existent plus...

Ils savaient rire, tous mes amis,
ils savaient si bien partager mes jeux,
mais tout doit finir pourtant dans la vie
et j'ai dû partir, les larmes aux yeux.
Mes amis me demandaient pourquoi pleurer,
découvrir le monde vaut mieux que rester,
tu trouveras toutes les choses qu'ici
on ne voit pas,
toute une ville qui s'endort la nuit
dans la lumière.

Quand j'ai quitté ce coin de mon enfance,
je savais déjà que j'y laissais mon coeur,
tous mes amis enviaient ma chance,
mais moi je pense encor' à leur bonheur,
à l'insouciance qui les faisait rire,
et il me semble que je m'entends leur dire:
'je reviendrai un jour, un beau matin,
parmi vos rires,
oui, je prendrai un jour le premier train
du souvenir.

Le temps a passé et me revoilà,
cherchant en vain la maison que j'aimais;
où sont les pierres et où sont les roses,
toutes ces choses auxquelles je tenais,
d'elles et de mes amis plus une trace,
d'autres gens, d'autres maisons ont volé leur place.
Là où vivaient des arbres, maintenant la ville est là
et la maison, les fleurs que j'aimais tant n'existent plus.

Je ne sais pas où est ma maison,
la maison où j'ai grandi,
où est ma maison.

 

Vertaling

Wanneer ik terugblik op mijn herinneringen
zie ik weer het huis waar ik ben opgegroeid,
allerlei dingen zie ik weer voor me,
ik zie rozen in een tuin.
Daar waar toen bomen leefden,
is nu de stad,
en het huis, de bloemen waar ik van hield
die zijn niet meer...

Wat konden ze lachen, al mijn vrienden,
wat konden ze goed meedoen met mijn spel,
maar aan alles in het leven komt een einde
en ik moest vertrekken, met tranen in de ogen.
Mijn vrienden vroegen mij waarom ik huilde,
de wereld ontdekken is beter dan blijven,
jij zult daar al die dingen zien die men
hier niet zal vinden,
een hele stad die 's nachts gaat slapen
badend in licht.

Toen ik dit hoekje van mijn jeugd verliet,
wist ik al dat ik er mijn hart achter liet,
al mijn vrienden benijdden me om mijn geluk,
maar ik denk nog steeds aan hun vreugde,
aan de zorgeloosheid die hen deed lachen,
en het lijkt of ik mezelf tegen hen hoor zeggen
'ik kom terug op een dag, een mooie ochtend
tussen jullie gelach,
ja, op een dag neem ik de eerste trein
van de herinnering.

De tijd ging voorbij en hier ben ik weer,
Op zoek tevergeefs naar ‘t huis waar ‘k van hield.
Waar zijn de stenen en waar zijn de rozen,
al deze dingen waar ik zo aan gehecht was,
van hen en mijn vrienden is er geen spoor meer,
and’re mensen, and’re huizen hebben hun plaats ingenomen.
Daar waar toen bomen leefden, is nu de stad
en het huis, de bloemen waar ik zo van hield, die zijn niet meer.

Ik weet niet meer waar het is, mijn huis,
het huis waarin ik opgroeide,
waar is toch mijn huis.