Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: genesis Songtekst: the lamia

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: genesis - the lamia ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van the lamia? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van genesis! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter g van genesis en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals the lamia .

Origineel

The scent grows richer, he knows he must be near, He finds a long passageway lit by chandelier. Each step he takes, the perfumes change From familiar fragrance to flavors strange. A magnificent chamber meets his eye. Inside, a long rose-water pool is shrouded by fine mist. Stepping in the moist silence, with a warm breeze he's gently kissed. Thinking he is quite alone, He enters the room, as if it were his own, But ripples on the sweet pink water Reveal some company unthought of Rael stands astonished doubting his sight, Struck by beauty, gripped in fright; Three vermilion snakes of female face, The smallest motion, filled with grace. Muted melodies fill the echoing hall, But there is no sign of warning in the siren's call: "Rael welcome, we are the Lamia of the pool. We have been waiting for our waters to bring you cool." Putting fear beside him, he trusts in beauty blind, He slips into the nectar, leaving his shredded clothes behind. "With their tongues, they test, taste and judge all that is mine. They move in a series of caresses That glide up and down my spine. As they nibble the fruit of my flesh, I feel no pain, Only a magic that a name would stain. With the first drop of my blood in their veins Their faces are convulsed in mortal pains. The fairest cries, 'We all have loved you Rael'." Each empty snakelike body floats, Silent sorrow in empty boats. A sickly sourness fills the room, The bitter harvest of a dying bloom. Looking for motion I know I will not find, I stroke the curls now turning pale, in which I'd lain entwined "O Lamia, your flesh that remains I will take as my food" It is the scent of garlic that lingers on my chocolate fingers. Looking behind me, the water turns icy blue, The lights are dimmed and once again the stage is set for you.

 

Vertaling

De geur wordt rijker, hij weet dat hij dichtbij moet zijn, Hij vindt een lange gang, verlicht door een kroonluchter. Elke stap die hij neemt, veranderen de parfums van vertrouwde geur naar vreemde smaken. Een prachtige kamer valt hem op. Binnenin is een lange rozenwaterpoel gehuld in een fijne mist. Stappend in de vochtige stilte, wordt hij zacht gekust door een warme bries. Denkend dat hij helemaal alleen is, Hij gaat de kamer binnen, alsof het zijn eigen kamer is, Maar rimpelingen op het zoete roze water onthullen een gezelschap waar hij niet aan gedacht had Rael staat verbaasd, twijfelend aan zijn zicht, Verbaasd door schoonheid, bevangen door angst; Drie vermiljoen slangen van vrouwelijk gezicht, De kleinste beweging, vervuld van gratie. Gedempte melodieën vullen de galmende zaal, Maar er is geen teken van waarschuwing in de roep van de sirene: "Rael welkom, wij zijn de Lamia van de poel. We hebben gewacht op ons water om je koelte te brengen." Angst naast zich latend, vertrouwt hij blindelings op schoonheid, Hij glijdt in de nectar, zijn verscheurde kleren achterlatend. "Met hun tongen, testen, proeven en beoordelen ze alles wat van mij is. Ze bewegen in een reeks van strelingen die op en neer glijden langs mijn ruggengraat. Als ze aan de vrucht van mijn vlees knabbelen, voel ik geen pijn, Alleen een magie die een naam zou bezoedelen. Met de eerste druppel van mijn bloed in hun aderen Hun gezichten zijn gekrompen in sterfelijke pijn. De mooiste schreeuwt, 'We hebben allen van je gehouden, Rael'. Elk leeg slakachtig lichaam drijft, Zwijgend verdriet in lege boten. Een ziekelijke zuurheid vult de kamer, De bittere oogst van een stervende bloei. Zoekend naar beweging weet ik dat ik niet zal vinden, Ik streel de krullen die nu bleek worden, waarin ik verstrengeld lag "O Lamia, uw vlees dat overblijft zal ik als mijn voedsel nemen" Het is de geur van knoflook die aan mijn chocolade vingers blijft hangen. Als ik achter me kijk, wordt het water ijzig blauw, De lichten worden gedimd en opnieuw is het toneel voor jou.