Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: glass hammer Songtekst: arianna

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: glass hammer - arianna ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van arianna? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van glass hammer! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter g van glass hammer en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals arianna .

Origineel

Hope against hope, He releases a form from the stone Deft hands shaping The curve of her lips and the flow of her hair "Arianna I shall call you," he whispers softly -- With chisel he frees her: His heart's desire from lifeless granite "Ahh," he cries, "I've suffered alone. With just my work to give me life Far too long, But now I see -- The Muse's final gift shall be my wife." Time after time Metal kisses stone Tired lungs breathe in The dust of her birth, and his eyes shed a tear "Arianna, I grow weary; My vision grows dimmer, My hammer grows heavy But I shall not rest till you stand before me" Soon at last The long work is done: The greatest test of his long life "The pain," he cries, "Shall now bear fruit; The Muse's final gift shall be my wife." "All I ever wanted Was to bring one thing of true beauty into this world... Over strange paths I have traveled in my search To find the magic That could turn an icy heart of stone to flesh... FLESH!" (The Sorcerer speaks...) "Call upon life and death and magic: Call upon all the powers in me All for the stone named Arianna -- Life from the rock shall now break free..." And as the last arcane words are chanted A bolt of lightning leaves his hand And in an orange acrid smoke A human figure stands! "In beauty -- incomparable: In kindness -- unsurpassed. In gentleness and wisdom, Arianna has been blessed. Why then in her company Do I feel so all alone? I've made the perfect woman -- Except she has no soul. She doesn't truly love me For she hasn't a free will. She's an animated golem -- Her heart beats and yet is still." All this the Sculptor realized As they danced in the cold moonlight, And a tear fell from his eye -- And touched her cheek... Arianna pulls away, Comprehension in her eyes. Feeling the searing pain of life On her cheek for the first time She embraces the man tightly As she embraces life itself Then she looks him in the eye and says "Sculptor-- I'm my own woman now!" And how the image burned itself Deep into his mind As she turned on the horizon To look at him one last time "I love you deeply," she had said, "and thank you for my life But there's a world out there for me I feel its call within me And into that world I must go." Then an angel bathed in light, So bright his eyes fill with tears Comes to stand before him now -- He looks upon her without fear "Muse," he cries, "I've failed my life." In his despair -- but she just smiles "No," she laughs, "the circle is closed -- Arianna is our child! Take my hand -- leave pain behind. For now your work is done..." ...why, all of Long view is stirring with gossip. Who was she? Why did you never tell me about her? And more importantly, where has she gone? It seemed that one day you were alone, the next you appear in town with a beautiful wife half your age, and the next you are alone again. What has happened? You grow strange these days and I can't help but wonder if.....Ah! I'll not say it. Times are bad enough...

 

Vertaling

Hoop tegen hoop, laat hij een vorm los van de steen Behendige handen vormen de ronding van haar lippen en de stroming van haar haar "Arianna ik zal je noemen," fluistert hij zacht... Met beitel bevrijdt hij haar: zijn hartenwens uit het levenloze graniet "Ahh," roept hij, "Ik heb alleen geleden. Met alleen mijn werk om me leven te geven Veel te lang, Maar nu zie ik... Het laatste geschenk van de muze zal mijn vrouw zijn." Keer op keer Kust metaal steen Ademen vermoeide longen... het stof van haar geboorte, en zijn ogen vergieten een traan. "Arianna, ik word moe; Mijn zicht wordt zwakker, Mijn hamer wordt zwaar Maar ik zal niet rusten tot jij voor mij staat. Spoedig eindelijk Het lange werk is gedaan: De grootste beproeving van zijn lange leven "De pijn," roept hij, "zal nu zijn vruchten afwerpen; Het laatste geschenk van de muze zal mijn vrouw zijn. "Alles wat ik ooit wilde... was één ding van ware schoonheid in deze wereld brengen... Over vreemde paden... heb ik gereisd in mijn zoektocht... om de magie te vinden... dat een ijskoud hart van steen kon veranderen in vlees... VLEES!" (De tovenaar spreekt...) "Roep leven en dood en magie aan: Roep alle krachten in me op Alles voor de steen genaamd Arianna... Het leven uit de rots zal nu losbreken..." En als de laatste magische woorden worden gezongen verlaat een bliksemschicht zijn hand en in een oranje, scherpe rook staat een menselijk figuur! "In schoonheid - onvergelijkbaar: In vriendelijkheid, onovertroffen. In zachtmoedigheid en wijsheid, is Arianna gezegend. Waarom dan in haar gezelschap voel ik me zo alleen? Ik heb de perfecte vrouw gemaakt. Behalve dat ze geen ziel heeft. Ze houdt niet echt van me Want ze heeft geen vrije wil. Ze is een bezielde golem. Haar hart klopt en toch is ze stil." Dit alles realiseerde de Beeldhouwer terwijl zij dansten in het koude maanlicht, En een traan viel uit zijn oog... en raakte haar wang... Arianna trekt zich terug, Begrip in haar ogen. Ze voelt de verschroeiende pijn van het leven op haar wang voor de eerste keer Ze omhelst de man stevig Zoals ze het leven zelf omarmt Dan kijkt ze hem in de ogen en zegt: "Beeldhouwer... Ik ben nu mijn eigen vrouw!" En hoe het beeld zichzelf brandde diep in zijn geest Toen ze zich omdraaide aan de horizon om hem nog een laatste keer aan te kijken "Ik hou zielsveel van je," had ze gezegd, "en dank je voor mijn leven Maar er is een wereld buiten voor mij Ik voel de roep in mij En in die wereld moet ik gaan." Toen kwam er een engel, badend in licht, zo helder dat zijn ogen zich vullen met tranen Komt nu voor hem staan... Hij kijkt naar haar zonder angst. "Muze," roept hij, "Ik heb gefaald in mijn leven." In zijn wanhoop... maar zij lacht alleen maar. "Nee," lacht ze, "de cirkel is gesloten... Arianna is ons kind. Neem mijn hand -- laat de pijn achter je. Voor nu is je werk gedaan..." ...waarom, heel Long View is in beroering door de roddels. Wie was zij? Waarom heb je me nooit over haar verteld? En nog belangrijker, waar is ze heen? De ene dag was je alleen, de volgende dag verschijn je in de stad met een mooie vrouw half zo oud als jij, en de volgende dag ben je weer alleen. Wat is er gebeurd? Je doet vreemd dezer dagen en ik kan het niet helpen me af te vragen of.....Ah! Ik zal het niet zeggen. De tijden zijn al slecht genoeg...