Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: grateful dead Songtekst: visions of johanna

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: grateful dead - visions of johanna ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van visions of johanna? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van grateful dead! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter g van grateful dead en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals visions of johanna .

Origineel

Ain't it just like the night to play tricks When you're tryin' to be so quiet? We sit here stranded, though we're all doin' our best to deny it And Louise holds a handful of rain temptin' you to defy it Lights flicker from the opposite loft In this room the heat pipes just cough The country music station plays soft But there's nothing, really nothing, to turn off Just Louise and her lover so entwined And these visions of Johanna that conquer my mind In the empty lot where the ladies play Blindman's bluff with the key chain And the all-night girls they whisper of escapades out on the "D" train We can hear the night watchman click his flashlight Ask himself if it's him or them that's really insane But Louise she's all right, she's just near She's delicate and seems like the mirror But she just makes it all too concise and too clear That Johanna's not here The ghost of 'lectricity howls in the bones of her face Where these visions of Johanna have now taken my place Now, little boy lost, he takes himself so seriously He brags of his misery, he likes to live dangerously And when bringing her name up he speaks of her farewell kiss to me He's sure got a lot of gall to be so useless and all Muttering small talk at the wall while I'm in the hall Oh, how can I explain? It's so hard to get on And these visions of Johanna, they kept me up past the dawn Inside the museums Infinity goes up on trial Voices echo this is what salvation must be like after a while But even Mona Lisa must have had the highway blues You can tell by the way she smiles See the primitive wallflower freeze When the jelly-faced women all sneeze Hear the one with the mustache say "Jeeze, I can't find my knees." Jewels and binoculars hag from the head of the mule But these visions of Johanna they make it all seem so cruel The peddler now speaks to the countess who's pretending to care for him Saying "Name me someone that's not a parasite and I'll go out And say a prayer for him." But like Louise always says "Ya can't look at much can ya man?" As she, herself, prepares for him And Madonna she still has not showed We see this empty cage now corrode Where her cape of the stage once had flowed The fiddler, he now steps to the road He writes ev'rything's been returned which was owed On the back of the fish truck that loads While my conscience explodes The harmonicas play the skeleton keys and the rain And these visions of Johanna are now all that remain

 

Vertaling

Is het niet net als de nacht om streken uit te halen als je zo stil probeert te zijn? We zitten hier gestrand, hoewel we allemaal ons best doen om het te ontkennen En Louise houdt een handvol regen vast die je verleidt om het te trotseren Het licht flikkert op de zolder aan de overkant. In deze kamer hoesten de verwarmingsbuizen. De country muziekzender speelt zacht Maar er is niets, echt niets, om uit te zetten Alleen Louise en haar minnaar zo verstrengeld En deze visioenen van Johanna die mijn geest veroveren Op het lege terrein waar de dames spelen Blindman's bluf met de sleutelhanger En de meisjes die de hele nacht fluisteren over escapades met de D-trein. We kunnen de nachtwaker horen klikken met zijn zaklamp Zich afvragend of hij het is of zij die echt gek zijn Maar Louise is in orde, ze is gewoon dichtbij Ze is teer en lijkt wel een spiegel Maar ze maakt het maar al te bondig en te duidelijk Dat Johanna er niet is Het spook van de elektriciteit huilt in de botten van haar gezicht. Waar deze visioenen van Johanna nu mijn plaats hebben ingenomen Nu, kleine jongen verloren, neemt hij zichzelf zo serieus Hij schept op over zijn ellende, hij leeft graag gevaarlijk En als hij haar naam ter sprake brengt, heeft hij het over haar afscheidskus aan mij Hij heeft wel lef om zo nutteloos te zijn en zo Hij mompelt wat tegen de muur terwijl ik in de hal ben. Oh, hoe kan ik het uitleggen? Het is zo moeilijk om verder te gaan En deze visioenen van Johanna, ze hielden me wakker tot na zonsopgang In de musea wordt Oneindigheid berecht Stemmen echoën dit is hoe verlossing moet zijn na een tijdje Maar zelfs Mona Lisa moet de snelweg blues hebben gehad Je kunt het zien aan de manier waarop ze lacht Zie de primitieve muurbloem bevriezen Als de vrouwen met de puddinggezichten allemaal niezen Hoor de ene met de snor zeggen "Jeetje, ik kan mijn knieën niet vinden." Juwelen en verrekijkers komen uit het hoofd van de muilezel. Maar deze visioenen van Johanna laten het allemaal zo wreed lijken De marskramer spreekt nu tot de gravin die doet alsof ze voor hem zorgt Hij zegt: "Noem me iemand die geen parasiet is en ik zal naar buiten gaan en zal voor hem bidden." Maar zoals Louise altijd zegt: "Je kunt niet naar veel kijken, hè man?" Terwijl zijzelf zich op hem voorbereidt En Madonna heeft ze nog steeds niet laten zien We zien deze lege kooi nu corroderen Waar haar cape van het podium eens had gevloeid The fiddler, he now steps to the road Hij schrijft dat alles is teruggegeven wat hij verschuldigd was Op de achterkant van de viswagen die laadt Terwijl mijn geweten explodeert De harmonica's spelen de skelet toetsen en de regen En deze visioenen van Johanna zijn nu alles wat overblijft