Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: joni minstrel Songtekst: the queen and the soldier

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: joni minstrel - the queen and the soldier ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van the queen and the soldier? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van joni minstrel! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter j van joni minstrel en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals the queen and the soldier .

Origineel

The soldier came knocking upon the Queen's door He said, "I am not fighting for you any more" The Queen knew she'd seen his face someplace before And slowly she let him inside He said, "I've watched your palace up here on the hill And I've wondered who's the woman for whom we all kill But I am leaving tomorrow and you can do what you will Only first I am asking you why" Down in the long narrow hall he was led Into her rooms with her tapestries red And she never once took the crown from her head She asked him there to sit down He said, "I see you now, and you are so very young But I've seen more battles lost than I have battles won And I've got this intuition, says it's all for your fun And now will you tell me why?" The young queen, she fixed him with an arrogant eye She said, "You won't understand, and you may as well not try" But her face was a child's, and he thought she would cry But she closed herself up like a fan And she said, "I've swallowed a secret burning thread It cuts me inside, and often I've bled" He laid his hand then on top of her head And he bowed her down to the ground "Tell me how hungry are you? How weak you must feel As you are living here alone, and you are never revealed But I won't march again on your battlefield" And he took her to the window to see. And the sun, it was gold, though the sky, it was gray And she wanted more than she ever could say But she knew how it frightened her, and she turned away And would not look at his face again And he said, "I want to live as an honest man To get all I deserve and to give all I can And to love a young woman who I don't understand Your highness, your ways are very strange" But the crown, it had fallen, and she thought she would break And she stood there, ashamed of the way her heart ached She took him to the doorstep and she asked him to wait She would only be a moment inside Out in the distance her order was heard And the soldier was killed, still waiting for her word And while the Queen went on strangely in the solitude she preferred The battle continued on

 

Vertaling

De soldaat klopte op de deur van de koningin. Hij zei: "Ik vecht niet meer voor u." De koningin wist dat ze zijn gezicht ergens eerder had gezien En langzaam liet ze hem binnen Hij zei: "Ik heb uw paleis hier op de heuvel bekeken En ik heb me afgevraagd wie de vrouw is voor wie we allemaal doden Maar ik vertrek morgen en je kunt doen wat je wilt. Maar eerst vraag ik je waarom. Beneden in de lange smalle hal werd hij geleid naar haar kamers met haar rode wandtapijten En ze haalde niet één keer de kroon van haar hoofd. Ze vroeg hem daar te gaan zitten Hij zei: "Ik zie je nu, en je bent nog zo jong Maar ik heb meer gevechten verloren zien gaan dan gewonnen. En ik heb deze intuïtie, die zegt dat het allemaal voor je plezier is En wil je me nu vertellen waarom? De jonge koningin, ze keek hem aan met een arrogante blik. Ze zei: "Je zult het niet begrijpen, en je kunt het net zo goed niet proberen." Maar haar gezicht was van een kind, en hij dacht dat ze zou huilen Maar ze sloot zich op als een waaier En ze zei, "Ik heb een geheime brandende draad ingeslikt Het snijdt me van binnen, en vaak heb ik gebloed" Toen legde hij zijn hand op haar hoofd En hij boog haar neer op de grond "Vertel me hoe hongerig je bent? Hoe zwak je je moet voelen Omdat je hier alleen woont, en je nooit wordt geopenbaard Maar ik zal niet meer op je slagveld marcheren" En hij nam haar mee naar het raam om te kijken. En de zon, die was goud, maar de lucht, die was grijs En ze wilde meer dan ze ooit kon zeggen Maar ze wist hoe bang het haar maakte, en ze wendde zich af en wilde niet meer naar zijn gezicht kijken. En hij zei, "Ik wil leven als een eerlijk man Om alles te krijgen wat ik verdien en te geven wat ik kan En een jonge vrouw liefhebben die ik niet begrijp Uwe hoogheid, uw manieren zijn erg vreemd. Maar de kroon, die was gevallen, en ze dacht dat ze zou breken En ze stond daar, beschaamd over de manier waarop haar hart pijn deed Ze nam hem mee naar de drempel en vroeg hem te wachten Ze zou maar een ogenblik binnen zijn In de verte werd haar bevel gehoord En de soldaat werd gedood, nog steeds wachtend op haar woord En terwijl de koningin vreemd verder ging in de eenzaamheid die zij verkoos ging de strijd verder