Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: pedro bento e ze da estrada Songtekst: mágoas de boiadeiro

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: pedro bento e ze da estrada - mágoas de boiadeiro ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van mágoas de boiadeiro? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van pedro bento e ze da estrada! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter p van pedro bento e ze da estrada en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals mágoas de boiadeiro .

Origineel

Antigamente nem em sonho existia. Tantas pontes sobre os rios. Nem asfaltos nas estradas. A gente usava quatro ou cinco sinuelos. Para trazer o pantaneiro no rodeio da boiada. Mas hoje em dia tudo é muito diferente. Com progresso nossa gente. Nem sequer faz uma ideia. E entre outros fui peão de boiadeiro. Por esse chão brasileiro os heróis da epopeia. Tenho saudade de rever nas corrutelas. As mocinhas nas janelas acenando uma flor. Por tudo isso eu lamento e confesso. Que a marcha do progresso é a minha grande dor. Cada jamanta que eu vejo carregada. Transportando uma boiada, me aperta o coração. E quando eu vejo minha tralha pendurada. De tristeza, dou risada para não chorar de paixão. O meu cavalo relinchando pasto a fora. Que por certo também chora na mais triste solidão. Meu par de esporas, meu chapéu de aba larga. Uma bruaca de carga, o meu lenço e o facão. O velho basto, o sinete e o apeiro. O meu laço e o cargueiro, o ginete e o gibão. Ainda resta a guaiaca sem dinheiro. Deste pobre boiadeiro que perdeu a profissão. Não sou poeta, sou apenas um caipira. E o tema que me inspira é a fibra de peão. Quase chorando imbuído nesta mágoa. Rabisquei estas palavras e saiu esta canção. Canção que fala da saudade das pousadas. Que já fiz com a peonada junto ao fogo de um galpão. Saudade louca de ouvir um som manhoso. De um berrante preguiçoso nos confins do meu sertão

 

Vertaling

Vroeger bestond het niet eens in een droom. Zoveel bruggen over de rivieren. Geen asfalt op de wegen. We gebruikten vier of vijf sinuelos Om de pantaneiro naar de rodeo te brengen. Maar tegenwoordig is alles heel anders. Met de vooruitgang van onze mensen Ik heb niet eens een idee. En onder andere was ik een cowboy. Door deze Braziliaanse grond de helden van het epos. Ik mis het zien in de corrutelas De jonge meisjes bij de ramen zwaaien met een bloem. Voor dit alles betreur ik en beken Dat de mars van de vooruitgang mijn grote pijn is. Elke kanjer die ik geladen zie Het dragen van een kudde, doet mijn hart knijpen. En als ik mijn troep zie hangen Van verdriet, lach ik om niet te huilen van passie Mijn paard hinnikt buiten in de wei. Die natuurlijk ook huilt in de droevigste eenzaamheid. Mijn paar sporen, mijn breedgerande hoed. Een bruaca, mijn zakdoek en mijn machete. De oude basto, de signet en de knave. Mijn lasso en de cargueiro, de ginete en de gibbon. Er blijft nog steeds de guaiaca zonder geld. Van deze arme veedrijver die zijn beroep verloor. Ik ben geen dichter, ik ben gewoon een boerenkinkel. En het thema dat me inspireert is de boerenvezel. Bijna huilen doordrenkt van dit verdriet. Ik krabbelde deze woorden en dit lied kwam eruit. Een lied dat spreekt over de nostalgie van de herbergen. Dat heb ik gedaan met de peonada bij het vuur van een schuur. Gek verlangen om een sluw geluid te horen. Van een luie brul in de grenzen van mijn achterland