Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: Roberto Juarroz Songtekst: No tenemos un lenguaje para los finales

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: R ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van No tenemos un lenguaje para los finales? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Roberto Juarroz! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter R van Roberto Juarroz en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals No tenemos un lenguaje para los finales .

Origineel

No tenemos un lenguaje para los finales, para la caída del amor, para los concentrados laberintos de la agonía, para el amordazado escándalo de los hundimientos irrevocables. ¿Cómo decirle a quien nos abandona o a quien abandonamos que agregar otra ausencia a la ausencia es ahogar todos los nombres y levantar un muro alrededor de cada imagen? ¿Cómo hacer señas a quien muere, cuando todos los gestos se han secado, las distancias se confunden en un caos imprevisto, las proximidades se derrumban como pájaros enfermos y el tallo del dolor se quiebra como la lanzadera de un telar descompuesto? ¿O cómo hablarse cada uno a sí mismo cuando nada, cuando nadie ya habla, cuando las estrellas y los rostros son secreciones neutras de un mundo que ha perdido su memoria de ser mundo? Quizá un lenguaje para los finales exija la total abolición de los otros lenguajes, la imperturbable síntesis de las tierras arrasadas. O tal vez crear un habla de intersticios, que reúna los mínimos espacios entreverados entre el silencio y la palabra y las ignotas partículas sin codicia que sólo allí promulgan la equivalencia última del abandono y el encuentro 

 

Vertaling

We hebben geen taal voor eindes, voor de val van liefde, voor de geconcentreerde labyrinten van pijn, voor het geknevelde schandaal van onherroepelijke zinkingen. Hoe weet u wie ons verlaat? of die we achterlaten dan het toevoegen van een andere afwezigheid aan de afwezigheid is om alle namen te verdrinken en bouw een muur rond elke afbeelding? Hoe te wenken wie sterft, als alle gebaren zijn opgedroogd, afstanden worden verward in onvoorziene chaos, de wijken brokkelen af ??als zieke vogels en de stengel van pijn breekt als de shuttle van een gebroken weefgetouw? Of hoe ze tegen zichzelf moeten praten wanneer niets, wanneer niemand al spreekt, wanneer de sterren en gezichten neutrale afscheidingen zijn van een wereld die verloren is gegaan je herinnering om wereld te zijn? Misschien een taal voor eindes eisen de totale afschaffing van de andere talen, de onverstoorbare synthese van de verschroeide aarde. Of misschien een interstitial speech maken, die voldoet aan de minimale spaties afgewisseld tussen stilte en spraak en de onbekende deeltjes zonder hebzucht die alleen daar in werking treden de ultieme gelijkwaardigheid verlatenheid en ontmoeting