Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: renato teixeira Songtekst: alforje

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: renato teixeira - alforje ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van alforje? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van renato teixeira! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter r van renato teixeira en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals alforje .

Origineel

Quem inventou essa tristeza em que me roço. Essa solidão soberba onde me escracho. Esse salão de sinuca onde me gasto. Feito um capacho velho de pensão. Eu sou um homem calmo sertanejo. Escapo pela vida como posso. Mas me fizeram agir feito escravo. Que executa sons de outros homens. Trago no alforje as palavras. As palavras que não digo. Para soltá-las no dia da festa do povo. Como um revoar de pássaros. São sei se sou fogo que me acho. Ou se sou, quem sabe, a lenha onde me queimo. Mas sei para que lado estou do tacho. E nego tudo aos donos desse engenho. E mais não digo agora, pois não passo. Apenas de um cantor itinerante. Que puxa pela estrada poerenta. Seus sonhos amarrados num barbante. Trago no alforje as palavras. As palavras que não digo. Para soltá-las no dia da festa do povo. Como um revoar de pássaros. Trago no alforje as palavras. As palavras que não digo. Para soltá-las no dia da festa do povo. Como um revoar de pássaros. Como um revoar de pássaros. Num qualquer desses domingos

 

Vertaling

Wie heeft deze droefheid uitgevonden waar ik mezelf inwrijf. Deze prachtige eenzaamheid waar ik mezelf schraap. Deze snookerzaal waar ik mezelf uitgeef. Als een oude deurmat in een pension. Ik ben een rustige plattelands man. Ik vlucht door het leven zoals ik kan. Maar ze lieten me handelen als een slaaf Die de klanken van andere mannen uitvoert Ik draag woorden in mijn zadeltas. De woorden die ik niet zeg Om ze vrij te laten op de dag van het volksfeest Als een zwerm vogels. Ik weet niet of ik het vuur ben waarin ik me bevind. Of als ik, wie weet, het hout ben waar ik mezelf aan brand. Maar ik weet aan welke kant van de pot ik sta. En ik ontken alles aan de eigenaars van deze molen. En ik zal nu niet meer zeggen, want ik ben niets meer. Gewoon een rondreizende zangeres. Trekkend over de stoffige weg Zijn dromen aan een touwtje gebonden. In mijn zadeltas draag ik woorden. De woorden die ik niet zeg Om ze vrij te laten op de dag van het volksfeest. Als een zwerm vogels. Ik draag in mijn zadeltas de woorden. De woorden die ik niet zeg. Om ze vrij te laten op de dag van het volksfeest. Als een zwerm vogels. Als een zwerm vogels. Op een van die zondagen