Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: the byrds Songtekst: chimes of freedom

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: the byrds - chimes of freedom ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van chimes of freedom? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van the byrds! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter t van the byrds en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals chimes of freedom .

Origineel

Far between sundown's finish and midnight's broken toll. We ducked inside the doorway, thunder crashing. As majestic bells of bolts, struck shadows in the sounds. Seeming to be the chimes of freedom flashing. Flashing for the warriors, whose strength is not to fight. Flashing for the refugees on the unarmed road of flight. And for each and every underdog soldier in the night. We gazed upon the chimes of freedom flashing. Even though a cloud's white curtain in a far off corner flashed. And the hypnotic splattered mist was slowly lifting. Electric light still struck like arrows, fired but for the ones. Condemned to drift or else be kept from drifting. Tolling for the searching ones, on their speechless seeking trail,. For the LONESOME HEARTED lovers, with too personal a tale. And for each unharmful gentle soul misplaced inside a jail. And we gazed upon the chimes of freedom flashing. Starry eyed and laughing, as I recall when we were caught. Trapped by no track of hours for they hanged suspended. And we listened one last time, and we watched with one last look. Spellbound and swallowed till the tolling ended. Tolling for the aching ones whose wounds cannot be nursed. For the countless confused, accused, misused, strung-out ones and worse. And for every hung-up person in the whole wide universe. We gazed upon the chimes of freedom flashing

 

Vertaling

Ver tussen het einde van de zonsondergang en de gebroken tol van middernacht. We doken in de deuropening, donderslagen. Als majestueuze klokken van bouten, sloegen schaduwen in de geluiden. Leken de klokken van de vrijheid te flitsen. Opvlammend voor de strijders, wiens kracht het niet is om te vechten. Flitsend voor de vluchtelingen op de ongewapende weg van de vlucht. En voor elke underdog soldaat in de nacht. We keken naar het klokkenspel van de knipperende vrijheid. Ook al flitste het witte gordijn van een wolk in een verre hoek. En de hypnotiserende spatten mist langzaam optrok. Elektrisch licht sloeg nog steeds als pijlen, afgevuurd maar voor degenen. Veroordeeld om te drijven of anders van het drijven te worden weerhouden. Tollend voor de zoekenden, op hun sprakeloos zoekend spoor. Voor de minnaars met een eenzaam hart, met een te persoonlijk verhaal. En voor elke onschadelijke zachte ziel misplaatst in een gevangenis. En we keken naar het klokkenspel van de vrijheid. Starry eyed en lachend, zoals ik me herinner toen we werden gevangen. Gevangen door geen spoor van uren want ze hingen opgehangen. En we luisterden een laatste keer, en we keken met een laatste blik. Geboeid en verzwolgen tot het getol was afgelopen. Tollend voor de pijnlijken wiens wonden niet kunnen worden verpleegd. Voor de ontelbare verwarden, beschuldigden, misbruikten, gestraften en erger. En voor elke opgehangen persoon in het hele universum. We keken naar het klokkenspel van de vrijheid.