Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

Artiest: zilo e zalo Songtekst: castelo de areia

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: zilo e zalo - castelo de areia ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van castelo de areia? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van zilo e zalo! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter z van zilo e zalo en zie welke nummers wij nog meer van a in ons archief hebben staan zoals castelo de areia .

Origineel

A minha viola foi feita de pinho. Com ela eu ja tive prazer e alegria. Todas tardes no meu ranchinho. Tocando e cantando eu me distraia. Tenho meu cavalo um belo tordilho. Um gado de raça que eu colecionava. A tardinha eu dava uma raçao de milho. Cavalo comendo eu me descansava. Assim eu levava a vida sozinho. Só me distraia com as criação. Alí veio morar um vizinho. Que tinha uma filha de linda feição. Quando eu vi a morena que moça bonita. Notei simpatia no seu lindo olhar. Senti no meu peito uma dor esquisita. Tratamos ali mesmo de nos se casar. Casei na capela viemos pra roça. Minha companheira tão pouco durou. Morreu e deixou minha xoça. E a felicidade pra mim se acabou. Eu era feliz vivendo sozinho. Mas a sorte quiz que eu tivesse um amor. Eu fiz meu castelo e hoje meu peito anseia. Foi todo de areia e desmoronou. Soltei meu cavalo lá na invernada. Dentro do paiol pendurei meu arreio. A minha viola coitada. Está pendurada no alto do esteio. E a minha vida já se transformou. De um jardim de flor. Numa estada de espinho. Mas sempre com fé em nosso senhor. De novo eu levo a vida sozinho

 

Vertaling

Mijn gitaar was gemaakt van dennenhout. Ik heb er plezier en vreugde aan beleefd. Elke middag op mijn kleine ranch. Spelend en zingend vermaakte ik mezelf. Ik heb mijn paard, een mooi grijs paard. Een runderras dat ik verzamelde. In de middag gaf ik hem een maïs race. Ik rustte uit terwijl ik mijn paard opat. Zo leidde ik mijn leven alleen. Ik werd alleen afgeleid door mijn fokkerij. Een buurman kwam daar wonen. Hij had een dochter met een prachtig gezicht. Toen ik de brunette zag, wat een mooi meisje. Ik zag sympathie in haar mooie ogen. Ik voelde een vreemde pijn in mijn borst. We probeerden daar te trouwen. Ik trouwde in de kapel en we kwamen naar het platteland. Mijn metgezel duurde zo kort. Ze stierf en liet mijn poesje achter. En het geluk voor mij eindigde. Ik was gelukkig alleen te wonen. Maar het geluk wilde dat ik een liefde had. Ik bouwde mijn kasteel en vandaag verlangt mijn borst. Het was allemaal zand en ingestort. Ik liet mijn paard los in het achterland. Ik hing mijn harnas in de schuur. Mijn arme gitaar. Het hangt aan de bovenkant van de staander. En mijn leven is al veranderd Uit een tuin van bloemen In een verblijf van doornen. Maar altijd met geloof in onze Heer. Weer leid ik het leven alleen